DZD A

SKS A – DZD A

Bijna kansloze 4-0

Tiggelmans verslag geeft redelijk goed aan waarom DZD A verloor van Souburg. Een stropdas heb ik overigens al een poos niet meer aan. De belachelijke handtekening was misschien een beetje uit frustratie. Ik was door Tiggelman in leven gehouden, wist na een kwaliteitsoffer mijn stukken zo neer te zetten dat ik, ondanks mijn twee minuten op de klok, mogelijk makkelijk een remise kon halen: Paard op het stopveld d3, dus vrijpion d4 is geblokkeerd. Loper op b4, gedekt door pion a3, die door diezelfde loper ook weer gedekt is. Paard op d3 dekt die loper nog eens. Toren op d2 staat ook okay, dekt ook nog een pion op a2 (ja, ja …. ik had een dubbelvrijpion op de a-lijn, waar ik overigens niks mee kon, behalve lekkerlaten staan). Gewoon niks doen en maar kijken of Tiggelman iets zou bedenken. Dat was het plan, wat ik vervolgens meteen niet uitvoerde. Ik ging onnodig iets tactisch proberen. Met te weinig tijd kunnen we dit gerust een kardinale fout maken; een fout die iemand met 45 jaar schaakervaring niet mag maken.

Zo; dat is er uit! Dan de rest van de partijen. Marco Baars kwam niet onaardig uit de opening, maar verpestte alles met e5, waarna opeens heel veel van Marco’s stukken beroerd stonden. Bram Boone (zijn stelling dan) werd enigszins plat gedrukt, maar het leek houdbaar mits Bram steeds de beste zet zou doen. Als Bram dat zou kunnen, zijn rating minstens 500 punten hoger moeten zijn. Rinus den Hollander had te maken met hele, hele sterke witte pionnen op de c- en de d-lijn. Te sterke pionnen. Dat waren de drie regelmatige zeges waar René het over had in zijn verslag.

Tiggelman 2198 – van der Borgt 1865

Hekhuis 2091 – den Hollander 1610

Alders 2011 – Boone 1498

Westerweele 2000 – Baars 1401

 


 

DZD A – Landau A

A-team niet verder dan een remise

In de Eerste Klasse van de ZSB-competitie kwam Landau A op bezoek. In de wetenschap dat dit een belangrijke wedstrijd is (lees: beide ploegen zijn niveautje “net wel of net niet handhaven”) stonden de 2 keer 4 matadors op scherp.

Misschien wel te scherp. Wouter Bliek bleek met d7-d5 een pion weg te geven. Maar tegenstander Ronald de Pooter maakte er een tijdelijk pionoffer van en de partij verzandde in remise. Wouter meldde (en ik verhaspel zijn woorden nu een beetje) dat uit de nazit bleek dat de blunder met een beetje goede wil ook een offer genoemd kon worden, dus dat Ronald misschien terecht leeuwen en beren had gezien.

Peter van der Borgt durfde een pionoffer juist niet aan. Het had tot interessant spel geleid. Uit de analyse met Theo de Putter leek dat Theo dan net alles kon keepen. Maar nu deed Peter het anders en deze partij verzandde ook al snel in remise.

Zo kwam alle druk bij Ton van Vliet op 3 en Rinus den Hollander op 4 te liggen. Rinus stond iets beter en had met Dxd6 goede winstkansen. Rinus sloeg echter een pion op b7 en Mark Zootjes leek met zijn torens op de achterste rij Rinus’ dame steeds aan te kunnen vallen en zo een remise te behalen. Rinus zat dit keer niet in tijdnood en waagde een winstpoging met Ta1. Helaas had Rinus overzien dat de loper op g7 die toren gewoon kon nemen. Helaas had Mark dat niet overzien.

Ton van Vliet stond geweldig, was op zoek naar mat, maar had steeds minder dan drie minuten. Gelukkig zag Ton dat hij ook kon afwikkelen naar eerst dubbele pionwinst en dat hij (nog mooier) daarna de dame kon vangen.

Zo werd het toch nog 2-2. Een faire maar, gezien de ratingverhoudingen, teleurstellende uitslag.

DZD A 1766 Landau A 1657 2 2
Bliek 1970 De Pooter 1774 0,5 0,5
Van der Borgt 1838 De Putter 1705 0,5 0,5
Van Vliet 1645 Janssens 1551 1 0
Den Hollander 1612 Zootjes 1598 0 1

 

NB: misschien weten mensen dat Peter een (overigens talentloos) golfer is; dan is het wel leuk om tegen De Putter te spelen